Ankara anlaşmasında çok önemli değişiklik

Ankara Anlaşması dosyaları Sheffield’daki TMT24 ekibinden alınarak, Home offfice LogoLiverpool’daki  bir başka ekibe, LNC21 ekibine verildi.

İngiliz İçişleri Bakanlığı, uzun zamandır gerek parlamentodan gerekse de ülkedeki insan hakları ve göçmenlik kuruluşlarından gelen eleştiri ve şikayetlerin hedefi olmuştu. Sadece Ankara Anlaşması değil, aynı zamanda öğrenci, çalışma izni, aile birleşimi gibi diğer vizelerdeki başvuru dosyalarının yanıtlanmasında 6 aylık tahammül edilebilir sınırların zorlaması, Bakanlığın dosya inceleme sisteminde acilen yeni kararlar almasına neden oldu.

Lafı çok uzatıp teknik detaylarla sizi yormak istemiyorum, ancak kısaca Ankara Anlaşması dosyaları bundan sonra Liverpool’da Avrupa Birliği aile bireylerinin yaptığı vize başvurularına bakan LNC21 ekibine verilecek. LNC21 ekibi, EAA2, EAA3 gibi AB üyesi bir ülke vatandaşlarının AB üyesi olmayan eş ve çocuklarının yaptığı vize başvurularıyla ilgilenmekteydi. Bu ekip şimdi, halihazırda bakmakta oldukları Avrupa Birliği kanunlarıyla şekillenen vizelerin yanısıra, ECAA1 ve ECAA2 olarak bilinen Ankara Anlaşması İşveren (Self Employed) ve İşçi (Turkish Worker) vizelerine de bakacak.

Şimdiye kadar Ankara Anlaşmasına bakan Sheffield’deki TMT24 ekibi, bundan sonra TIER 4 ve diğer öğrenci vizeleriyle ilgilenecek. Hatta geçtiğimiz Cuma günü konuştuğum, TMT24 ekibinden bir memur (Ankara Anlaşmasında verdiği acımasız kararlarla ünlü memur), artık Ankara Anlaşması dosyalarına bakmadığını, kendisinin ve ekipteki diğer memurların öğrenci vizelerine baktıklarını, karar aşamasına varmış olanlar dahil ellerinde bekleyen bütün Ankara Anlaşması vize dosyalarını paketleyip Liverpool’daki LNC21 ekibine gönderdiklerini söyledi. Bu, aynı zamanda adı saklı acımasız memurun artık Ankara Anlaşması dosyalarında red verme zevkini yaşayamayacağı anlamına geliyor. (Ne yazık ki, benzer zevkleri öğrenci vizelerindeki talihsiz başvuranlar üzerinde yaşaması mümkün.)

Peki kimdir bu LNC21 ekibi? Dosyaya bakan ekibin değişmesi, Ankara Anlaşmasında işleri kolaylaştıracak mı, ya da tam tersi daha da mı zorlaştıracak? Ekip değişmeden önce başvuruda bulunanların durumu ne olacak? Başvurularını yeni yapanlar sonuç için ne kadar bekleyecekler?

Öncelikle LNC21 ekibini tanıyalım.

Liverpool’da, Old Hall Street üzerinde, Capital Building’de çalışıyorlar ve Avrupa Birliği vatandaşlarının, AB vatandaşı olmayan aile bireylerinin yaptıkları vize başvurularıyla ilgileniyorlar. Ekim ayı başından itibaren, Ankara Anlaşması vizeleri de bu ekibe verildi. Ekip, Liverpool’un sosyal yapısına uygun olarak hafta içi her gün 13:00 – 21:00 saatleri arasında çalışıyor. Evet, yanlış okumadınız. Öğlen 1 ve akşam 9 saatleri arası. (Dolayısıyla, akşam geç saatte, Home Office’den telefon alırsanız, bunu arkadaşınızın bir şakası olarak düşünmeyin.)

LNC21 ekibi ile daha önce çok sayıda EEA dosyalarımla ilgili görüşme yapmıştım. Memurlar iyi niyetli olmalarına karşın, son derece ağır çalışıyorlar. Dosyalardaki bekleme süresi 6 ayı zorluyor. Hükümetin baskısından olsa gerek, Avrupa Birliği muktesatından kaynaklanan vizelerde isteksiz davranıyorlar. Çok sayıda hatalı kararlar veriyorlar, kişisel inancıma göre bu hatalı kararları bilerek yapıyorlar. Amaçlarının göçmenleri bıktırıp kendi istekleriyle ülkelerine geri dönmeye zorlamak olduğunu tahmin ediyorum.

Evrak kaybetmede veya dosya içerisindeki evrakları görmezden gelip, gönderilmiş evrakları gönderilmemiş gibi gösterip, eksik evrak bahanesiyle red vermede eski TMT24 ekibini mumla aratacaklarını düşünüyorum.

Önceki dosyalarımdan deneyimime göre, Ankara Anlaşması dosyalarında bekleme sürelerinin 6 ayı aşacağını, özellikle eksik evrak bahane edilerek kasıtlı redlerin verileceğini tahmin etmekteyim. Şimdiden günahlarını almak istemiyorum ama sanırım (umarım yanılıyorumdur) atalarımızın söylediği gibi, gelen gideni aratacak galiba.

İngilizceyi iyi düzeyde bilenler için: Norveç asıllı bir AB vatandaşının kaleme aldığı ve Amerikalı eşinin LNC21 ekibiyle yaşadığı sorunları dile getirdiği mizah dolu deneyimlerini şu blog yazısından takip etmenizi öneriyorum. Yıllar boyunca yaşadığımız sorunların neredeyse tamamını mizahi bir yaklaşımla özetlemiş:

http://www.gizmodo.co.uk/2013/07/home-office-fail/

İtiraz mahkemesi kuralları 20 Ekim’de değişiyor

Bir süredir üzerinde tartışılan İngiliz vize itiraz mahkemesi (Immigration and Asylum Tribunal) kurallarında çok ciddi değişikliklere gidiliyor. Adalet bakanlığı tarafından kabul edilen değişiklikler, göçmenler açısından hemimmigrationlaw olumlu hem de olumsuz kuralları içeriyor.

Bu kuralların tamamını burada açıklamam teknik detayları bilmeyenler için gereksiz olur, ancak bu değişiklikler arasında dikkatimi çeken iki önemli konu üzerinde görüşlerimi açıklamak istiyorum.

Kurallardan biri, 20 Ekimden itibaren artık yargıçlara mahkeme masraflarını davayı kaybeden tarafa ödettirme yetkisi veriyor. Bugünkü kuralda, mahkeme hakimi sadece mahkeme ücretini (sözlü duruşmada 140 sterlin) göçmenlere geri ödettirme yetkisi veriyordu. 20 Ekim’den itibaren geçerli olacak yeni kurallarda, artık mahkeme ücretinin yanısıra, mahkeme masraflarını ve kazanan tarafın makul sınırlardaki avukatlık masraflarını kaybeden taraf tarafın ödemesine yargıç karar verebilecek. Ancak bu yetki, makul ve adil ölçülerde uygulanabilir ibaresi var, dolayısıyla, her mahkemede böyle bir durum söz konusu olmayacak, sadece yargıcın takdiri ile adil ölçülerde ve gerektiğinde uygulanabilecek.

Kurallardan ikincisinin, göçmenlerin oldukça yararına olacağına inanıyorum. Bu kural, adaletsiz vize redlerinde, bazı vize memurlarının görevlerini kötüye kullanmalarının önüne geçecektir. Şu anki kurallarda, mahkeme günü veya öncesinde, eğer Home Office Avukatı, vize memurunun verdiği red kararını geri çekerse mahkeme yargıcının davayı düşürmekten başka alternatifi kalmıyor. Dolayısıyla göçmenler vize red kararının iptali sonrasında, vize memurunun yeni bir karar vermesini beklemek zorundalar. Bu da, nereden bakarsanız aylar hatta yıllar sürecek bir beklemeye yol açabiliyor. Ancak 20 Ekim’den itibaren, Home Office, vize red kararını iptal dahi etse, mahkeme yargıcı davayı görmeye devam edebilecek, dolayısıyla bir mahkeme kararı olacağı için Home Office’in yeni bir karar vermesi aylarca beklenmeyecek.

Şimdi bu değişiklikleri artısı ve eksisiyle beraber tartışalım.

Haksız yere vizesi red edilenler için oldukça yararlı değişiklikler olduğu şüphesiz. Zira, vize memurları önce red verip, ardından son anda red kararını geri çekerek, adeta vize başvurusunda bulunanlarla oyun oynuyorlar. Tutarsız red kararları verip, ardından bu kararları iptal ederek, yeniden karar vermek için zaman kazanıyorlar, aynı zamanda vize başvurusunda bulunanların pes edip vazgeçebileceklerini düşünüyorlar.

Ancak yeni kuralda, red kararını memur iptal etse dahi, mahkeme hakimi davayı görmeye devam edebileceği için, vizenin verilip verilmeyeceğine dava sonunda memur değil, hakim karar verebilecek. Dolayısıyla, adil bir yargılama ile göçmenler sıradan bir vize memurunun insafına şu anda olduğu gibi terkedilmeyecek.

İkinci iyi tarafı ise, eğer mahkeme hakimi uygun bulursa, vizesi haksız yere red edilenlere, tazminat ödenmesini (mahkeme ve avukat masrafları) hüküm verebilecek. Kuşkusuz bu kural değişikliği, keyfi red kararları veren vize memurları üzerinde oldukça caydırıcı bir rol oynayacaktır. Bundan sonra memurlar, red vermeden önce iyice düşünmek ve sağlam redler vermek zorunda kalacaklar.

Bu, tabii ki vize memurları açısından pek iyi bir haber değil. Ancak, aynı zamanda bazı göçmenler için de iyi bir haber değil. Zira, yetersiz evraklarla ve tatmin edici bir dosyayla başvuruda bulunmayanların vizeleri red edildiğinde, artık mahkemeye gitmeleri riskli bir yöntem olacak. Çünkü, davayı kaybederlerse, 140 sterlin olan mahkeme ücreti dışında, binlerce sterline mal olan Home Office ve mahkeme masraflarını da ödemek zorunda kalabilecekler.

Kişisel olarak, 20 Ekim’deki değişikliklerin en azından kendi müvekkillerimiz için hayırlı olacağını düşünuyorum. Firma olarak, zaten hazırladığımız dosyaların çok iyi hazırlandığına eminiz. Sadece keyfi vize redlerinde elimiz kolumuz bağlı kalıyordu. Bu değişikliklerden sonra, müvekkillerimize red verecek memurların, artık çok mantıklı redler vermesi gerekecek. Bu yöntemle, keyfi vize redlerinin önüne geçileceğinden eminim. Çünkü vize memurları, şimdi olduğu gibi 20 ekimden sonra da tutarsız redler vermeye devam ederlerse, hem kurumlarını (Home Office)  hem de kendilerini zor durumda bırakabilecekler.

Bazı vize memurlarının hukuk dışı kararları

Gelecekle ilgili planlar yapan bir insanın hayatının, bir başka insanın dudakları arasında olduğu durumlardan biridir vize başvuruları. Sadece tek bir memurun EVET veya HAYIR demesi ile hayatınızın şekli bir anda değişir. Sadece bir hayır, bütün umutların ve gelecek planlarının alt üst olması demektir.

Meslek hayatımda bu tür durumlarla çok sık karşılaşmaktayım. Sadece bir EVET veya HAYIR, tüm hayatın akışını birden bire değiştiriyor.immigrationlaw

Her zamanki gibi örneğimi Ankara Anlaşması dosyalarına bakan memurlarla vereceğim. 1971 göçmenlik yasasının, göçmenler lehine olan çok açık kurallarına rağmen, bazı memurlar, bizzat kendileri kanun hazırlayıcı gibi davranıp, hukuku ayaklar altına almaya devam ediyorlar. Sadece hukuksuz değil, aynı zamanda mantıksız kararlar vererek, insan hayatlarını alt üst etmeye çalışıyorlar. Elbette, hukuku aynen uygulayıp tarafsız karar veren memurlar var ancak hukuku görmezlikten gelip, red vermek için bahaneler hatta yalanlar üreten memurlar da var.

Örneğin, Ankara Anlaşması dosyalarına verdiği red kararlarıyla ünlü bir memur, 1971 göçmenlik yasasında olmayan belge ve dökümanlar ve ek koşulları kendi kafasında yaratıp, red verme yoluna gidiyor. Meslektaşlarım, hangi memurdan bahsettiğimi çok iyi anlamışlardır. Bu memur, bir müvekkilimden Turk Nufus Cuzdanını istedi. Pasaportunu başvuruda veren birinden neden nufus cuzdanı istenebileceğini, ne ben, ne müvekkilim ne de başka hukukçular halen anlayabilmiş değil.

Aynı memur, bir başkasından hem Lise hem de Universite diplomalarını istedi. Üniversite mezunu olan biri, zaten aynı zamanda Lise mezunu olmuyor mu? Başvurusu ile hiç bir ilgisi olmadığı halde hem lise hem de üniversite diplomasını istemek, nasıl bir mazaretle açıklanabilir. Kaldı ki, Türk eğitim sisteminde, Lise diplomaları Üniversiteler tarafından alındığından, müvekkilim sadece üniversite diploması verebilecek durumda olduğundan, bunu bahane edip, red gerekçesi olarak kullanmak hangi mantıkla açıklanabilir?

Kusura bakmasın ama yine aynı memur, bir başka müvekkilimden, son 8 yılın vergi levhasını istemişti. Vergi levhaları sadece son 3 yılı kapsadığından ve önceki vergi levhaları yenileri ile değiştirildiğinde vergi dairesince alıkonulduğundan, hangi vicdanla müvekkilimizden 8 yılın vergi levhasını temin etmesi beklenebilir?

Aynı memurun, mahkeme kayıtlarına geçmiş olan ve sadece hakimleri değil, aynı zamanda bizzat home office avukatlarını da hayretler içinde bırakan kararlarından birine burada yer vermek istiyorum. Ki bu şekilde, nasıl bir insanla karşı karşıya kaldığımızı anlayabilirsiniz.

Mekan ve zaman değişikliği yaparak kararı aynen şu şekilde Türkçeye çevirmek mümkün:

1995 yılından beri, Bodrum’da Akdeniz restaurantta garson olarak çalıştığını söylüyorsun. SSK kayıtlarına baktığımda, işveren il kodunun 48 olduğunu gördüm. Bu kod, Muğla iline ait. Bodrum buranın bir ilçesi. Dolayısıyla 48 kodu işverenin bodrum’da olduğunu onaylıyor. Aynı zamanda, İstanbul’daki konsolosluktan Türkçe bilen birine, Bodrum’daki Akdeniz restaurantı arattırdım. İşveren, senin 1995’ten beri yanlarında çalıştığını teyit etti. Dolayısıyla, sen Bodrum’daki bu işveren yanında çalışıyor olamazsın, yalan beyanda bulunman iyi huylu olmadığını ve dolayısıyla 1971 göçmenlik yasasından yararlanamayacağını ortaya koyuyor. Bu yüzden başvurunu red ediyorum.

Yukarıdaki satırları okuyup da bir anlam veremeyenler, yanılmasınlar. Biz de anlam veremedik. Mahkeme hakimi ve hatta Home Office avukatı da anlam veremedi. Bir yandan yaptığın araştırmaların müvekkilimizin doğru söylediğini ortaya koyacak, bunu aynı zamanda İstanbul konsolosluğu da onaylayacak ama bu yazdıklarını unutup, müvekkilimizi yalan söylemekle itham edip, vizesini red edeceksin.

Daha da gülüncü, yine bu aynı memurun yaptığı ve geçen ay bloğumda yazdığım rezalet ötesi red gerekçesi. Ankara Anlaşmasına başvuran birine, ön yargılı red verdiğinin kesin delili olan bakanlık içi yazışmayı, yanlışlıkla başvuran kişinin evrakları arasında unutmuştu. Bu yazışmada, “Ben bu arkadaşa nasılsa red vereceğim, ne evrak getirirse getirin, red gerekçesi üretin ki adam gibi işimizi yapalım” anlamına gelen ifadeler vardı ve bu bile tek başına, bu memurun işine o anda son verilmesi için yeterliydi.

Ancak hayır. Home Office, halinden memnun ki, bu ve buna benzer memurları halen iş başında tutuyor. Onca mahkeme kararının bu memur aleyhine sonuçlanması, memurun davranışlarında tek bir değişikliğe bile neden olmuş değil henüz.

Mahkeme kayıtlarına baktığımda, kendi şahsımda, bu memurun kendi müvekkillerime verdiği tüm red kararları, 4 kişi ile sınırlı ve bu 4 kişinin de vizelerini, açtığım davalardan sonra, kazandığımız mahkeme kararlarıyla aldık.

Benim sadece 4 müvekkilime red vermiş olması, bu memurun az red verdiğini göstermiyor. Ortalık, bu memurun red verdiği insanlarla dolu. Bir iddiaya göre, Ankara Anlaşmasında redlerin %70’i bu memurun kaleminden çıkıyor. Ve daha da ilginci, bu memurun verdiği redler öyle veya böyle mahkeme kararlarıyla iptal ediliyor. Olan, mahkeme ve duruşma masraflarını karşılayan İngiliz vergi mükelleflerine ve boşuna zaman ve para harcayan Türkiyeli Ankara Anlaşması başvuranlarına oluyor. Ve Home Office, anlamsız ısrarla bu memuru yerinde tutmaya devam ediyor.

Ortalıkta, kötü niyetli memurlar dışında, gerçekten iyi niyetli  memurlar da var. Red verilebilecek dosyalara, insiyatif kullanarak olumlu kararlar veren memurlara çok rastladım. Görevini, tam bir tarafsızlık ve adalet anlayışıyla yapan bu memurlara saygı duymamak elde değil.

Bir boyacının ve bir babanın mahkeme zaferleri

20140905_124307Geçtiğimiz hafta bazı iş arkadaşlarımla beraber, Londra’nın seçkin restoranlarından birinde son kazandığımız mahkeme kararlarını kutladık. İki farklı müvekkilimizin vize başvurularına İstanbul’daki vize başvuru merkezinin verdiği keyfi redlerin, İngiliz mahkemelerince iptal edilmesi, kutlamamızın esas nedenlerinden biriydi. Bizzat kendim hazırladığım mahkeme dosyaların, rekor düzeyde kısa süren duruşmalarla ardı ardına kabul edilmeleri, hepimizi haklı olarak çok mutlu etti. Hatta, mahkeme hakimlerinden birinin yazdığı gerekçeli kararda, hazırladığım dosyanın mükemmel olduğunun ve böylesine mükemmel bir dosyaya konsolosluğun red kararı vermesinin anlamsızlığının altı çizilmesi benim için bir başka mutluluk kaynağıydı.

Dosyalardan biri, badana ve boyacılık yapan sıradan bir inşaat ustasının Ankara Anlaşması vizesine yaptığı başvurunun red edilmesiyle ilgiliydi. Vize memuru, hayatı boyunce İngiltere’ye gelmemiş olan İnşaat ustası müvekkilimizin, Londra’daki semtlerin isimlerini bilmemesini ve daha önce kendi işini yapmamış olmasını, Ankara Anlaşması başvurusunda red gerekçesi olarak kullandı. Mahkeme hakimi ve hatta bakanlık avukatı, red gerekçelerine şaşkınlıklarını gizleyemediler. Zira, 1971 göçmenlik yasasında başvuranların daha önce kendi işyeri deneyimi olması zorunlu tutulmuyordu. Aynı zamanda (hazırladığım savunmada bahsedildiği üzere), bu doğanın mantığına da aykırıydı. Her işyeri sahibinin, ilk deneyimi kendi açtığı ilk işyeriydi. Eğer, işyeri açmak için, daha önce işyeri deneyimi olması zorunlu tutulsaydı, İngiltere’de hiç kimse kendi işyerini açamazdı, çünkü ilk deneyimden daha öncesinin olması metafizik kurallarını alt üst etmeden mümkün olamazdı.

İkinci dosya ise, İngiltere vatandaşı eşinin yanına gelmek üzere evlilik vizesine başvuran bir müvekkilimizle ilgiliydi. Müvekkilimizin, 15 ay önce evlilik vizesine yaptığı başvuru, 3 aylık beklemeden sonra, eksik evrak gerekçesi ile red edilmişti. Oysa eksik evrak yoktu. Vize memurunun müdürüne yaptığımız itiraz, resmi kanallar üzerinden yine vize müdürü tarafından aynı gerekçelerle geri çevrildi. İşin komik yani, vize müdürü, bize şu evraklar verildi diyerek, verilen tüm evrakları listeliyor ancak hemen ardından, kendi listesinde verildiğini kabul ettiği evrakların verilmediğini yineliyordu. Daha da komiği, (Vize memurum ve ben, verilen başvuruyu çok dikkatlice incedik, ve eksik evrak olduğu konusunda memuruma hak verdim) diyebiliyordu.

Vize müdürünün ve memurunun nasıl bir inceleme yaptığını bilmiyorum ama kesinlikle baştan savma olduğuna ve daha da ötesi görevlerini yapmadıklarına eminim. Evli bir çifti ve onların küçük çocuklarının geleceğini ilgilendiren bir konuyla, alay eder gibi ilgilenmelerinin ve 1 yılı aşkın süre çocuğunu babasından ve eşleri birbirlerinden ayrı yaşamaya zorlamalarının hiç bir gerekçe ile açıklanamayacak bir zulüm olduğunu düşünüyorum.

Olayı daha da komik kılan ise, vize müdürünün kendi hazırladığı savunmada, “bize verilen belgeler, hazırladığımız dosyada mahkemeye sunulmuştur.” diyerek, müvekkilimizin verdiği tüm evrakları (eksik olduğu iddia edilen evraklarla birlikle) mahkemeye göndermesiydi. Düşünebiliyor musunuz? Eksik evrak var deniliyor oysa eksik denilen evrak, vize memuru ve müdürünün savunma dosyasından çıkıyor. (Eğer evrak eksik ise, bu eksik evrağın senin dosyanda ne işi var peki?)

Vize memuru ve müdürünün içine düştüğü izandan yoksun komik durum, eminim Jim Carrey’in filmlerini aratmayacaktır. Mahkeme hakimi, hayatının en kolay davası ile karşılaştığını ve daha önce böyle komedi ile karşılaşmadığını kabul ederek, müvekkilimizin itirazını kabul etmiştir.

Sonuç ise, 15 aydan daha uzun bir süre babasından ayrı yaşamaya zorlanmış küçük bir çocuğun gözyaşları, eşinden ayrı tutulan bir annenin umitsizliği ve bir babanın dramı. Muhtemelen, mahkemenin emrini yerine getirip, vizeleri onaylarken, özür bile dilemeyeceklerdir. Yapılan hatanın hesabını kimse vermeyecek, olan yine masum insanlara olmaya devam edecek.

 

İskoçya’nın bağımsızlığı göçmenlik kurallarında neleri değiştirecek?

Yaz tatili nedeniyle, uzun süre ara vermek zorunda kaldığım blog yazılarıma geri dönebiliyorum. Aradan geçen süre zarfında, ilginizi çekeceğine emin olduğum çok önemli gelişmeler ve değişiklikler oldu. Örneğin, İstanbul’daki vize birimine karşı açtığım iki önemli davayı ardı ardına kazandım, bunlardan ilki Ankara Anlaşmasına Türkiye’den başvuranları, ikincisi de Evlilik vizeleriyle eş ve çocuklarını Türkiye’den getirmek isteyenleri ilgilendiriyor. İleriki günlerde bu davalara ve tatil sürecinde yazamadığım ancak hepinizin ilgileneceğine emin olduğum konulara detaylarıyla değineceğim. Ama öncelikle, önümüzdeki perşembe günü halkoylamasına gidilecek olan İskoçya’nın bağımsızlık refarandumunun göçmenlik kanunlarına olası etkilerine değinmek istiyorum.

Halihazırda, İskoçya, Birleşik Krallığın bir parçası olarak, İngiltere ile aynı göçmenlik sistemine tabi. Ancak, eğer İskoçya, halkoylaması sonrasında bağımsız bir ülke olursa, yeni İskoç hükümeti farklı bir göçmenlik kanunu çıkarak çok farklı bir sistemi uygulayabilecek.

Önümüzdeki Perşembe, 18 Eylül 2014 günü, toplam 4.1 milyon İskoçyalı, İskoçya’nın bağımsız bir ülke olup olmaması gerektiği konusunda oylamaya gidecek. Bugünlerde tartışılan konulardan biri de, bağımsızlık sonrasında, İskoçya’nın ihtiyaçlarına yönelik daha iyi bir göçmenlik yasasının hazırlanmasında nelere dikkat edilmesi gerektiği. Konuştuğum bir çok İskoçyalı hukukçu, -ki bunlardan bazıları, bizzat (eğer gerçekleşirse) bağımsız İskoçya hükümetinin hazırlayacağı göçmenlik yasalarına katkıda bulunabilecekler kişiler-, İskoçya’nın dünyada eğitim, çalışma ve yaşama koşullarında rekabet edebilir olması için, yumuşak göçmenlik yasalarından yanalar. Yani, İskoçya’nın daha kolay öğrenci ve çalışma vizesi vermesinden yanalar.

Tartışılan planlar, İskoçya’nın uzak ve yerleşimin az olduğu alanlara çalışmaya gidecek kişileri teşvik edici yasaların hazırlanacağına işaret ediyor. Böylelikle, yerel halkın işgücünün gelişimi ve ülke ekonomisinin hızlı kalkınması amaçlanıyor.

Oylamaya katılacaklara İskoçya’nın bağımsızlığı için oy vermeleri çağrısında bulunan sivil insiyatif grubu Yes Scotland, İngiltere’nin mevcut vize sisteminin, İskoç Üniversitelerine zarar verdiğini, üstün yetenekli veya paralı yabancıların İskoçya’ya gelmediklerini ve Üniversitelerin ya maddi açıdan ya da yetenekli yabancı hoca ve öğrencilerden mahrum kaldıklarını iddia ediyor. Grup, yeni İskoç hükümetinden yabancıların İskoç üniversitelerinde eğitim almalarını kolaylaştıracak adımlar atmalarını talep ediyor.

Şu anda kabul edilmiş bağımsızlık deklerasyonuna göre, kesin olan kurallar da var. Bunlar, İskoçya’da yaşayan yabancıları ve Birleşik Krallık vatandaşlarını, İskoçya’da doğan ancak oylama tarihi itibarıyla İskoçya dışında yaşayanları ilgilendiriyor. Özetle

1- İskoçya, aynen Kanada, Avustralya ve Yeni Zelanda gibi, devlet başkanı olarak Kraliçe Elizabeth’i kabul edecek. Ancak bu, tamamen sembolik bir görev olacak. İskoçya hükümeti tam bağımsız olacak. Kendi bakanlıkları, kendi ordusu, kendi savunma ve polis gücü, kendi parlamentosu ve yasama, yargı ve yürütme organları olacak.

2- Şu anda İskoçya’da yaşayan bütün Birleşik Krallık vatandaşları, İskoç vatandaşı olacak ve İskoçya Pasaportu alacak.

3- İskoçya, yeni ve bağımsız bir ülke olarak otomatikman Avrupa Birliği üyeliğine kabul edilecek.

4- İskoçya’da doğan ancak oylama tarihinde İskoçya’da yaşamayanlar, İskoçya vatandaşı olabilecek.

5- İskoçya’da yaşayan, eğitim alan veya çalışanlar ile süresiz oturum izni sahipleri, bu izinlerini kaybetmeyecek. Ancak, ilerleyen aylarda veya yıllarda, oturum kartlarını İskoçya’nın kendi vizesi veya kartıyla değiştirmek zorunda kalabilecekler.

6- İskoçya vatandaşları ve İskoçya’da oylama tarihinde vizeli bulunan yabancılar, İngiltere’ye vizesiz giriş yapabilecekler. Ancak vizeleri bittikten sonra, İskoçya vizesi almak zorunda kalacaklar.

Radikal yaptırımlar içeren göçmenlik yasası yürürlüğe girdi

immigrationlawMayıs ve Temmuz aylarında arka arkaya yürürlüğe giren yasalarla, göçmenlerin İngiltere’deki yaşamları daha da zor hale getirildi. Yapılan değişikliklerle, artık sadece ev kiralamak değil, aynı zamanda bankada hesap açmak da zorlaştırıldı.

BANKA HESABI AÇMAK ZORLAŞTI

Bunun etkilerini ilk elden görmeye başladım ve 12 yaşındaki oğluma bankada hesap açmaya gittiğimde, akla hayale gelmeyecek sorular ve engellerle karşılaştım. Bir İngiliz vatandaşı bankada hesap açmakta böyle zorlanıyorsa, göçmenlerin ne kadar zorlanacağını artık siz tahmin edin.

EV KİRALAMAK İÇİN YASAL OLDUĞUNUZU İSPATLAMAK ZORUNDASINIZ

Mal sahipleri, artık evlerini yabancılara kiralarken 2 defa düşünmek zorunda kalacak. Parlamentonun onayladığı yasa ile, evlerini kaçak göçmenlere kiraya veren mal sahipleri para ve hatta hapis cezası ile yargılanacak. Ancak ‘mal sahiplerini, kiracı adayının kaçak veya yasal olup olmadığını nasıl anlayacak’ sorusuna hükümet henüz yanıt bulabilmiş değil. Hayatı boyunca hiç vize görmemiş milyonlarca İngiliz mal sahibi var.  Bunlar bir vizeyi görmeyi bırakın ne anlama geldiğini dahi bilmiyor. Hangi vize ev tutma hakkı veriyor, hangisi vermiyor, ayrıca bir vizenin sahte mi gerçek mi olduğunu sıradan bir insan nasıl anlayabilir? Bu durumda, İngiliz mal sahipleri, kendilerini riske etmemek için, yabancılara toptan bir yaklaşımda bulunacaktır,yani yabancılara artık evlerini kiraya vermeyecektir. Bu, ev kiralamasında fahiş fiyatlara ve karanlık güçlerin el altından gizlice ev kiralama işlerine başlayacaklarına işaret ediyor, ki daha şimdiden, Londra’daki ev kiraların %10 civarında artmış durumda.

Geçenlerde, bir avukat meslektaşımın, Home Office’in Croydon’daki merkezinde, üst düzey bir görevliyle tartışmasına gülümseyerek şahit olmuştum. 3 yıl kadar önce, Croydon’daki merkezlerinde, sahte vizeyle çalışan Kolombiyalı temizlikçiler yakalandığında, Home Office, sahte vizenin farkına varamadıklarını itiraf etmişti. Peki, uzmanların anlayamadığını sıradan bir mal sahibi nasıl anlayabilir? Bunun yanıtını herkes merakla bekliyor.

MAHKEME HAKKI DAHA DA KISITLANDI

Önceki yasalarda 17 olan mahkemeye gitme hakkı, şimdi 4 tür vize ve koşulla sınırlanıyor. Artık, vizeniz red edilirse, mahkemeyi İngiltere’de beklemek yerine, kendi ülkenizde beklemeniz gerekebilecek. Kısaca siz ülkenize geri dönün, biz mahkemenizi siz olmadan da görürüz diyorlar. Hükümet, bu durumda mahkemenin ne işe yarayacağına henüz bir açıklık getirmiş değil tabii.

Neyse ki, bu kısıtlama Ankara Anlaşması vizelerini kapsamıyor.

VATANDAŞLIKTAN ÇIKARMALAR KOLAYLAŞTI

Göçmen iken, daha sonra vatandaşlık kazananlardan, İngiliz toplumuna veya ülkeye tehlike tehdit ettiğine inanılanların vatandaşlıkları ellerinden geri alınabilecek.

SAHTE EVLİLİKLERDE CEZALAR ATTI

Hükümetin en çok şikayet ettiği husus, AB üyesi bir başka ülke vatandaşı ile evlenenlerin, İngiltere’de otomatik oturum hakkının olması. Hükümete göre, bu evliliklerin ezici çoğunluğu sahte. Yeni yasa sahte evlilik yapanlara ve aracılık edenlere ağır para ve hapis cezası getiriyor.

GEÇİCİ VİZELERDE SAĞLIK SİSTEMİNE KATILIM PAYI ALINACAK

Yasa, İngiltere’ye geçici vize ile gelenlerin (Örneğin, öğrenciler ve çalışma izni sahipleri) NHS yani Ulusal Sağlık Sistemi’nden yararlanabilmeleri için vize başvuruları esnasında katkı payı ödemelerini zorunlu kılıyor. Henüz, bu rakamın ne olacağı belli değil, ancak NHS yetkilileri ile katılım payı rakamı konusunda görüşmeler devam ediyor.

TIER 1 ENTREPRENEUR VİZESİNE ÜLKE İÇİNDEN BAŞVURULAR ARTIK YAPILAMAYACAK

Hükümet, TIER 1 girişimci vizesine başvuranların çok büyük kısmının sahte iş yapmış gibi görünüp, düşük kalifiye işlerde çalıştıklarını iddia ederek, bu vize türüne başvuruların artık sadece İngiltere dışından yapılabilmesini sağlayan yasayı da çıkardı. Gerekçe çok basit. İngiltere’ye okumaya gelen yabancı öğrenciler, ülkeyi beğenip kalmaya karar veriyorlar ve tek yol olarak bu vize türünü kullanıyorlar. Şirket kurup kendilerini büyük ölçekli iş yapmış gibi gösteriyorlar ancak hükümete göre bunlar sağda solda temizlikçi, garson, satış elemanı veya mağaza görevlisi gibi düşük işlerde çalışıyorlar. Yasa, bu kişilerin İngiltere dışına çıkmadan vizelerini değiştirme olanağını kaldırıyor.

Home Office’de skandal ötesi rezalet

2078304297_f94d0959be_b-660x438Bakanlığın kasıtlı yanlış kararlarla red verip şanslarını denedikleri bilgisini daha önce paylaşmıştım. Ancak geçtiğimiz ay rastlantı eseri elime gelen ve Ankara Antlaşması dosyalarına bakan memurlara gönderilen bir memo (kurum içi gizli yazışma) olayın artık skandaldan öteye, adeta rezillik düzeyine geçtiğini kanıtladı. Memo elime geçtiğinde, okuduklarıma inanamadım, yüz kızartıcı talimatların olduğu memo, Home Office’in insan hayatıyla nasıl alay ettiğinin resmi bir belgesi olarak, belki de yıllarca zihnimde ve bilgisayarımda kayıtlı olarak kalacak.

Memo, Home Office içinde bir memurdan başka bir memura yazılmış talimatı içeriyor. Ankara Anlaşması ile ülkede 4 yılını tamamladıktan sonra, süresiz oturum iznine başvuran bir bayanın kaderi bu memo ile çiziliyor. Adı bende gizli bu bayan arkadaşımız, aracı veya avukat kullanmadan kendi başına vizeye başvuruyor. Bu başvuru için gereken her evrağı büyük bir titizlikle hazırlıyor ve bunları başvuru formuyla birlikte gönderiliyor. Buraya kadar her şey normal.

Tuhaflıklar, başvuruyu yapan bayanın vize merkezine mülakat için çağrılmasıyla başlıyor. Sonradan anlaşılıyor ki bu arkadaşın dosyası, Home Office dahilinde Ankara Anlaşması işlemlerine bakan ekipteki en acımasız memura düşmüş. Mülakat son derece sert ve moral bozucu bir havada geçiyor. Memur sorduğu soruların cevaplarını doğru düzgün dinlemeye tenezzül dahi etmeden, tepeden bakan ve kaba tavırlarla başvuranın mülakatını(!) yapıyor. Mülakat sonrası başvuran kişiye, dosyasına kararın 1 hafta içinde verileceği söyleniyor ve gerçekten de 1 hafta sonra dosyası red mektubuyla birlikte kendisine iade ediliyor. Bin bir sıkıntı ile geçen 4 yıllık bekleme sonrasında, dosyasının çok iyi olduğu inancıyla süresiz oturum iznini kolaylıkla alabileceğini düşünürken, başvurusuna red alması bu arkadaşımızın bütün umutlarını ve hayatını alt üst ediyor.

Red kararını eline alır almaz, tek başına destek almadan başvurmuş olmasının üzüntüsüyle beni telefonla arayarak acil yardım istiyor ve red kararına karşı açılacak itiraz davasında (appeal) kendisini mahkemede temsil etmemi istiyor. Aşırı iş yoğunluğum nedeniyle, o anda dosyayı alamayacağımı belirtmek zorunda kaldım ancak fikir verebilmem için red yazısını ve bakanlıktan gelen dökümanları bana göndermesini istedim. İşte bu anda, başvuruyu yapan arkadaşın kendisine Home Office’den gelen tüm belgeleri bana gönderdiğinde, acımasızlığı ile ünlü, insanların hayatlarını alt üst ederken adeta zevk alırcasına işlem yapan bakanlık memurunun, yanlışlıkla kendi memosunu da dosyayla birlikte başvuran kişiye gönderdiğini anladım. Kader, sanki bu memuru cezalandırmak ve yüzünü kızartmak istiyor ki, memura böyle büyük bir hatayı yaptırıyor.

Lafı uzatmayacağım, ilgili memo, dosyaya bakan memur tarafından, başvuran kişiyi mülakat edecek bir başka memura yazılan talepleri içeriyor. İçeriğinde, kısaca başvuran kişinin durumunun REFUSAL MEETING de, yani Red Toplantısında değerlendirildiği, kendisine red verileceği, ama güçlü red gerekçeleri üretilebilmesi için sağlam soruların sorulması gerektiği mülakatı yapacak memurdan isteniyor. Yani türkçe meali ile aynen şu söyleniyor:

Bu arkadaşa biz red vermeyi kararlaştırdık, ama bu reddimizi elimize yüzümüze bulaştırmadan güçlü gerekçelerle vermek için, mülakatın dikkatlice yapılması ve bilemeyeceği soruların sorulması ricasıyla….

Düşünebiliyor musunuz? Binbir umutla vize alabileceği hayali ile günlerce mülakat heyecanıyla kendini mülakata hazırlayan bu arkadaşımızın idam fermanı çoktan verilmiş. Kendisine daha güçlü nedenlerle red verebilmek için mülakata çağrılıyor.  Onca heyecanı, çabası, çırpınması boşuna. Memurun önüne ne tür evrak veya delil koyacaksa koysun, sorulara nasıl bir cevap verecekse versin, zaten red kararı çoktan verilmiş.

Bu belge, Home Offıce için yüzkarasıdır. Memurların, insanların hayatlarıyla nasıl alay ettiklerinin resmi bir belgesidir. Ankara Anlaşmaası ekibi içinde, verdiği red kararlarıyla ün yapan memurun, acımasızlığının ve önyargılı kararlar verdiğinin resmen tescilidir.

Kendimi  bir an bu arkadaşın yerine koymadan edemedim. Yüzlerce kilometre yol katederek, ikamet ettiği şehirden, Ankara Anlaşması vizelerinin bakıldığı Sheffield’e, elinde koca koca dosyalarla gitmesini ve mülakatı yapan memurun önünde, kendini ispat edebilmek için faydasız çırpınmalarını tahmin edebiliyorum.

Zaman darlığından ve elimdeki dosya yükünden dolayı bu red gerekçesine karşı açılacak davayı şahsen ben alamadım, ancak almış olabilmeyi çok isterdim. Ankara Anlaşması vizelerinde, başvuranların kabusu haline gelen malum memuru, şimdiye kadar bir çok mahkemede yenilgiye uğratmıştım ancak bu davada, onu savunacak bakanlık avukatının yüz halini görmek, yenilgilerini utanç içinde tatmalarına şahit olmak isterdim. Davayı ben alamadım, ancak umarım davayı alan kişi kimse, bu zevki fazlasıyla tatar.

Güya yasalara ve kurallara uygun karar vermekle yükümlü olan Home Office’in bu tür bir yaklaşımla başvuruları sonuçlandırmayı amaçlıyor olması kendileri için utanç verici olmasının da ötesinde gerçek bir skandal, hatta daha da ötesi rezalettir. Daha önce de pek çok kez belirttiğim gibi göçmenlere karşı artık neredeyse hiç tolerans göstermemeye başlayan devlet politikası, memur düzeyine indiğinde artık tamamen acımasızlaşıyor ve insanların aile hayatları kolaylıkla karatılabiliyor.

Takip Et

Her yeni yazı için posta kutunuza gönderim alın.

Diğer 114 takipçiye katılın

%d blogcu bunu beğendi: